The price of progress

De overheveling van de geneeskundige ggz naar de Zorgverzekeringswet heeft geleid tot een kostenstijging van 1,1 miljard euro. Voor we nu meteen gaan joelen, laten we eerst eens kijken waarom. Toegenomen vraag verklaart ongeveer de helft daarvan en zit bij de eerstelijns ggz. De rest zijn de eenmalige kosten. Het eerste is voor de toekomst interessanter. Als je marktwerking introduceert bij ons in de ggz, moet je niet raar opkijken als we ons als kooplui gaan gedragen. Om de post-Olympische kater weg te spoelen heb ik een nieuw spelletje bedacht: wie kan er met de meest flauwe klachten toch het advies krijgen zich na te laten kijken. De regels zijn als volgt: ga naar de site van één van onze ggz-verkopers en doe daar de zelftest of speur naar hun verkoopverhaal. Ik bedoel dus deze, deze, deze, of soortgelijke. Ik bijt meteen de spits pittig af: met ‘last van zenuwachtigheid’ kan ik al naar de HSK (door sommige van mijn collega’s, heel flauw, de Hoge Snelheids Kliniek gedoopt). Onder de winnaars wordt een exemplaar van het onvolprezen ‘Psychiaters te koop‘ verloot. Succes!

Afijn, net weer in ‘De Psychiater’ Peter Niesink weer zien verkondigen dat het ‘oude systeem’ niet geschikt was om kosten te beheersen. Conclusie: kostenbeheersing kan geen resultante zijn van een economisch systeem, maar kan alleen volgen uit politieke keuzen. De vraag is vooral: who gets to choose? (En ook: wie profiteert?) ~AR

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s