Stuck in the middle with you

Gisteren het genoegen gehad met een debatje mee te mogen doen over marktwerking in de zorg bij de VMP (Vereniging Managers Patiëntenzorg). Na een boeiende inleiding van prof. Geert Blijham mocht ik tussen Esmee Wiegman (CU) en Anne Mulder (VVD) plaatsnemen. Eén ding: het klopt wat ze zeggen: in het wild zijn VVD’ers vaak heel aardige mensen. Ook hier was ik van tevoren gewaarschuwd: het mocht geen ‘ideologische discussie’ worden. Ook hier dus die rare verhulling: praten over fundamentele keuzes, doen alsof we vooral pragmatische argumenten hanteren, maar ondertussen gaat het ook gewoon om politieke keuzes. Niks mis mee toch? Anne Mulder was in elk geval verfrissend helder mbt het beleid, en leek me zeker ook iemand die responsief is voor de complicaties aan de grond. Dus ik heb er zo een paar voor de voeten gegooid.

Uit het leuke publiek van managers bleek vooral het geluid dat men erg in de maag zit met de Haagse onduidelijkheid op een aantal punten (bijv. dubbele bekostiging, wanneer worden verzekeraars risicodragend etc). Tot recent leek het in Den Haag ook alsof de regering, net als bij een aantal andere punten, wel rechts toetert, maar niet echt doorzet. Gelukkig hier ook niet de flauwe ontkenning van Marleen Barth (“Er is geen marktwerking in de zorg, wel vraagsturing.”), gewoon erkennen dat men wel die marktwerking wil en vervolgens praten over de wijze waarop en de gevolgen. Ik stelde Mulder voor dat sommige aandoeningen in de geneeskunde net een tafel of een glas zijn, met een begin en een eind, maar dat psychiatrische aandoeningen qua aard verschillen, dat is meer iets als mist, of schemer. Met als gevolg, dat de markt zich heel makkelijk kan uitbreiden aan de ‘lichte kant’ van het veld, met een ambulante kostenexplosie en m.i. weinig preventief effect op de beddenbezetting (die komt voor rekening van heel andere problematiek). Hij herkende dat wel uit de laatste data. Heb hem ook even getipt dat een belangrijk verschil tussen een psychiater en een ander medisch specialist is dat een psychiater nooit een brief schrijft met de tekst: ‘Geen bevindingen op mijn terrein.’ Het kamerlid keek zorgelijk.

Ik kreeg de indruk dat marktwerking de komende jaren Gefundenes Fressen is voor de kamer, althans dat leidde ik af uit de reacties van mw Wiegman: het staat niet echt ter discussie, het gaat meer om de randvoorwaarden. Als dat zo is, dat zal onze groep, samen met Zorg Geen Markt en alle andere mensen die het zorgstelsel zorgelijk vinden, sterk de trom moeten roeren over de gevolgen, en zo snel mogelijk. Zorg Geen Markt kan op twee manieren uitgelegd worden: we willen niet dat de zorg een markt wordt; en omdat de zorg geen ‘ideale markt’ is, ontstaan specifieke problemen. Het kan goed zijn dat we vooral op die laatste zullen moeten gaan wijzen. Ondertussen blijkt uit het debat in de kamer dat zij zich ook ‘stuck in the middle‘ voelen. (Trouwens een onontbeerlijke website, Publitiek.) Maar is niet het probleem ook juist dat omdat het zorg is, de overheid juist dicht bij betrokken moet blijven, en steeds ook de markt in toom moet houden? In dat geval kan het heel goed zijn dat dat in toom houden punt één veel geld kost en punt twee de potentiële voordelen van marktwerking teniet doet. Ben steeds blijer dat ik dit niet hoef op te lossen. ~AR

PS excuses, dit moet hier natuurlijk wel bij he.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s