Een nieuwe lente, een nieuw akkoord

Onlangs had ik het genoegen deel te mogen nemen aan een discussie-avond over het komende bestuurlijk akkoord GGZ. Zeg maar een polderovereenkomst tussen VWS en ‘de veldpartijen’ over de koers van de GGZ de komende jaren. Ik verklap niks als ik zeg dat de ‘prestatiebekostiging’ de komende jaren zal worden uitgebreid. Het model waarbij de verzekeraars aan het stuur zijn, wij zorgers concurreren en de burger/patiënt/consument met de voeten c.q. portemonnee kiest, dat zal het gaan worden. Wat ik wel wil en mag verklappen, is waar de discussie niet of nauwelijks over ging: marktwerking. Talk about an elephant in the room. Mijn plaats kennende (ik was er als vertegenwoordiger van het platform psychiatrie en filosofie, dan moet je je niet teveel met wereldse zaken bezig willen houden), heb ik een paar kleine vragen gesteld, zoals in hoeverre we kunnen garanderen dat er op kwaliteit in plaats van op prijs geconcurreerd wordt (njet) en welke mogelijkheden er zijn om de positie van cliënten in het systeem te verbeteren (ook niet). Anderen maakten al duidelijk hoe de ontwikkeling van ROM nog redelijk in de kinderschoenen staat, en aldus zeker niet de cruciale rol kan spelen van zorgwijzer voor de cliënt. Zie trouwens ook de nieuwe TvP.

Mijn indruk: de beroepsvereniging lijkt toch vooral aan een mild soort belangenbehartiging te doen: de positie van de psychiater in het stelsel veilig stellen (door het stelsel een stevige ‘medische’ verankering te geven), wel opkomen – ruim binnen de marges van het stelsel – voor de cliëntenbelangen, maar zeker geen fundamentele kritiek. ‘Politiek realisme’ leek het me vooral. Oftewel: we stappen in de trein, maakt niet echt uit waar die ons voert, mits we wel mee mogen praten over de hapjes en drankjes onderweg.

Laat mij een matig geïntegreerde Schot zijn, maar ik vind dit dus slappe hap, zeker als ik het vergelijk met het verzet dat in het Verenigd Koninkrijk wél gepleegd wordt door de beroepsverenigingen tegen de geplande afbraak en privatisering van de NHS. Afijn, in de hoop iets aan te zwengelen heb ik een artikel in het Maanblad Geestelijke volksgezondheid geplaatst gekregen, ziehier. Om copyright redenen kan ik het hier niet voluit neerzetten, maar de meeste instellingen hebben het wel in de collectie.

Binnenkort voorjaarscongres, benieuwd hoe de stemming zal zijn. En of mijn vakzusters en broeders in de gaten hebben dat de gehate eigen bijdrage toch voor een aardig deel te wijten is aan het marktmodel dat de uitgaven in de GGZ omhoog stuwt. Het is dus remmen met het gas open. Slecht voor de motor.

 

Advertenties

One thought on “Een nieuwe lente, een nieuw akkoord

  1. Heleen schreef:

    maak je eens druk om iets anders… dat mensen in de psychiatrie in Tsjechie nog steeds in kooibedden liggen bijvoorbeeld. …mensen horen niet in kooien.. van zo’n verblijf word je echt niet gelukkiger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s