Waarheid voor uw Geld

December is gekomen, en vol verwachting kloppen de kinderhartjes. Terwijl het buiten donker en regenachtig wordt, is het in huis een drukte van belang, de kinderen plakken en knippen aan de surprises, moeder werkt de Pietenpakjes bij en vader struint de internetwinkels af. De eerste Kerstlichtjes hangen ook al. Temidden van al deze gezellige activiteit nestelt zich een nieuwe traditie: tijd om een nieuwe zorgverzekering af te sluiten! Net als met alle andere tradities gaat deze gepaard met vaste rituelen. Ritueel één bij ons thuis heet: ‘Ontwijk de envelop’. Dit is een psychologisch spel tussen de beide ouders waarbij gedurende anderhalve week door een combinatie van vleierij, inspelen op schuldgevoelens, afleidingstechnieken, aanstellerij en bedrog de ander de taak in de schoenen moet worden geschoven om niet zomaar een zorgverzekering te kiezen maar DE BESTE EN GOEDKOOPSTE VAN ALLEMAAL. Een eervolle taak, maar niet gespeend van afbreukrisico’s. Niemand wil zijn of haar partner de gevreesde woorden horen uitspreken: “Maar je wist toch dat Bart dit jaar aan de beugel moest?” De verliezer van ronde 1 heet vanaf dat moment De Sigaar.

De Sigaar mag ritueel twee coördineren: ‘De glazen bol’. In dit onderdeel moet een inschatting worden gemaakt van het te verwachten lichamelijke ongemak van het komende jaar. Elk gezinslid dient tien kniebuigingen te maken, op één been te huppen, drie keer te hoesten terwijl het gebit door de Sigaar met een zaklamp beschenen wordt, en tenslotte de eerste regel van het Wilhelmus achterstevoren op te zeggen. De spelleider houdt de uitslagen bij, en daarna mag iedereen een lootje trekken uit de Onheilsmand, die gevuld is met briefjes die tezamen een epidemiologisch accurate weergave geven van de meest waarschijnlijke ziekten voor een gezin van onze demografische samenstelling, aangevuld met een paar ‘Witte Raven’. Voor de kinderen is dit ook een heel leerzaam onderdeel, want die moeten dan opzoeken wat een hernia is of wat COPD betekent. Daarna komt het moeilijkste onderdeel: ‘Zweethok’, waarin de Sigaar in de Studeerkamer opgesloten wordt onder medeneming van de zorgpolissen, de zorgrekeningen, de stapel zorgreclame-enveloppen, een laptop, twee thermoskannen koffie en een boterham met pindakaas, en daar niet vandaan mag komen voordat hij of zij een onderbouwd voorstel heeft gekozen, doorgerekend en uitgeprint. Waarna de hele familie in een vrolijke optocht de straat uitdanst, en onder het zingen van ‘The Winner Takes it All’ het envelopje met de aanmelding in de brievenbusgleuf deponeert.

Tot zover mijn thuissituatie. Houdt u alstublieft daarbij wel in het oog dat ik gymnasium gedaan heb. Ik raad deze procedure niet aan voor niet-Latinisten.

Het zorgstelsel is gefundeerd op een beoogd evenwicht tussen drie marktpartijen, de zorgvrager, de zorgaanbieder en de zorgverzekeraar. Op de drie zorgmarkten moet geconcurreerd worden in prijs en kwaliteit. Wil dit goed functioneren moet er niet alleen voldoende informatie zijn over de waren die aangeboden worden, maar moet deze informatie ook in begrijpelijke vorm beschikbaar zijn aan de koper. In de dynamiek van de markt is informatie macht: weet ik, als koper of verkoper, meer van het product dan degene met wie ik onderhandel, dan heb ik een voordeel. Dit heet: informatie-asymmetrie. Het eigenaardige aan een zorgmarkt is dat twee van de drie onderhandelaars op die markt zelf ook onderdeel van het product zijn: de patiënten en de zorgaanbieders. De patiënt is immers drager van diens ziekte, en die wordt via het DBC-systeem een product, terwijl de zorgverlener zijn of haar eigen kwaliteiten verkoopt. Het gekke aan die zorgmarktdriehoek is dat de deelnemers koper, verkoper en product tegelijk zijn. De wetten van de markt zeggen dan dat de deelnemers dus zoveel mogelijk over elkaar te weten willen komen. En zo moeten we het dus begrijpen dat Andre Rouvoet, voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland, op de blog van Robert Vermeiren over de steeds toenemende bureaucratische belasting voor zorginstellingen natuurlijk reageert door te stellen dat transparantie in de GGZ cruciaal is! En eveneens is het dan te begrijpen dat de zorgverzekeraars graag, om zorgfraude te bestrijden weet u wel, in de medische dossiers willen kunnen kijken. En dat men de diagnose graag op de declaratie wil zien. Ostentatief allemaal om te kunnen checken of er niet stiekem een paar zinnen psychoanalyse – God verhoede het- tussen de cognitieve gedragstherapie sluipt, maar tjee, die informatie zou ook nog wel eens van pas kunnen komen bij het samenstellen van aanvullende polissen en het verfijnen van de indirecte vormen van risicoselectie waar verzekeraars in gespecialiseerd zijn.

Kom kom, niet zo cynisch, het is verdikkie bijna Kerstmis! Heb uw naaste lief, ook uw verzekeraar! Misschien is deze sigaar gewoon een sigaar, zoals Sigmund pleegde te zeggen: Andre Rouvoet vindt transparantie gewoon belangrijk. Immers een voorwaarde voor die goed functionerende zorgmarkt. Vandaar natuurlijk dat hij meteen in actie knalde toen de VVAA eerder dit jaar een rapport naar voren bracht waarin duidelijk werd dat de transparantie van de zorgverzekeraars, zeg maar wat ze met ons geld doen, waar ze het aan uitgeven, wat ze onder kwaliteit verstaan, wie ze wel en niet gaan contracteren, dat soort van dingen, dat de koper, u en ik dus, daar grotendeels naar moeten gissen. Ga voor de gein, of liever, in een dronken bui, maar eens één van hun jaarverslagen lezen. Stel dat u bijvoorbeeld het voornemen heeft komend jaar depressief te worden. Zou u dan weten of Menzis een goede psychiater voor u heeft? Een betere dan CZ? Tuurlijk niet, het enige wat u weet is dat de betreffende verzekeraar zowiezo vrijwel de enige is in de regio. Zorg als kabeltelevisie of de auto’s van Ford: u mag alle kleuren kiezen zolang het maar zwart is. Afijn, Andre is zoals gezegd direct in actie gekomen om duidelijk te maken dat Zorgverzekeraars Nederland geen inzicht wil verstrekken in het bedrag dat zij van de zorgverzekeraars uit de premiegelden voor hun lobbywerk ontvangen. Quod licet Iovi etc.

Ik las net dat de NPCF, dikke cheerleaders van dit stelsel, de burger waarschuwt om de polis goed te lezen. Ze zeggen erbij dat de helft van de Nederlanders niet weet wat voor zorgverzekering ze heeft. Dat bent U, lieve lezer, en wij zorgverleners worden geacht de oorlog met UW hulp te winnen. U moet immers die zorgverzekeraars scherp houden, want naar ons luisteren, tja, natuurlijk doen ze dat, maar met een schamper lachje, dat wel. Ja, een zorgverlener, natuurlijk wil die zorgen, en natuurlijk wil die geld, maar ja, iemand moet toch op de knip passen. En kleurt die zorgverlener wel echt binnen de lijntjes? Dit sentiment, en dan uitvergroot en oneindig herhaald, dat is de herfstsfeer in zorgland, terwijl de onderhandelingen over de contracten van 2014 voortetteren. Nee, wij zorgverleners kunnen dit niet alleen, we hebben U nodig: eis de WAARHEID voor uw geld. Waar gaan al die opgepotte winsten naar toe? Hoe berekenen ze de overhead?

Dit, mensen, is slechts een voorproefje. De Amerikanen zeggen dan: “You ain’t seen nothing yet.” Nederlanders, zowel burgers als zorgverleners, zullen zich snel Amerikaanse mores moeten aanleren, want die richting gaat het zorgstelsel op, voor u het weet. Daar passen nieuwe rituelen en tradities bij. Van dichtbij heb ik 15 jaar geleden mee mogen maken hoe een arts in een gerenommeerde gesloten psychiatrische afdeling in de VS een uur lang bezig was formulieren in te vullen en te bellen met de verzekeraar om 2 dagen verlenging van opname te verkrijgen voor zijn suïcidale patiënt. Laten we ervoor zorgen dat dergelijke schrikbeelden hier geen nieuw ritueel worden. ~AR

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s