Een nieuw geluid

Lieve lezers,

de tijd is gekomen om een hoofdstukje in het leven van deze blog af te sluiten. Doorgewinterde volgers weten dat de blog voortgekomen is uit het initiatief  “De GGZ Laat Zich Horen”, een groep bezorgde GGZ-professionals dat vanaf 2007 actief is geweest om de situatie in onze sector te verbeteren. Het begon bij opinieartikelen in diverse media over de zorgwekkende bureaucratie (ja, toen al), en kreeg vervolg in landelijke bijeenkomsten, rapporten, en acties. Alle informatie hierover vindt u op de site. De initiatiefnemers Fred Leffers, Thijs Emons en Co Klaver wilden collega’s informeren en inspireren om in het geweer te komen tegen de dreigende teloorgang van hun vak, en van de geestelijke gezondheidszorg. Dit is in de jaren daarna op diverse manieren gebeurd. Zelf ben ik later aangehaakt, naar aanleiding van de gedenkwaardige bijeenkomst in Amersfoort, toen toenmalig minister Ab Klink het vuur aan de schenen werd gelegd. Maar aan alle goede dingen komt een einde, en zo ook nu voor GGZLZH. Afgelopen week is de volgende mail verstuurd aan alle leden van de mailinglijst van de groep:

Beste collega of anderszins geïnteresseerde,

Je hebt al lange tijd niets meer van ons vernomen. De reden daarvan was niet dat er niets te melden was. Integendeel, er speelt zeer veel in de GGZ.
Het deed ons goed te zien dat anderen zich actief hebben ingespannen om al die zaken die in onze sector spelen voor het voetlicht te brengen en kritisch te belichten. Er waren op dat vlak vele initiatieven.
De blog van Joost Walraven is een voorbeeld. Dit geldt in nog sterkere mate voor de petitie jeugd ggz, waarover wij eerder berichtten. Hulde aan Menno Oosterhoff en de andere initiatiefnemers voor hun niet aflatende inzet!
Sinds augustus 2014 is er het initiatief Zorg voor Kwaliteit, opgericht door een groep vrijgevestigde psychotherapeuten en GZ-psychologen die de balans tussen cliënt, zorgverzekeraar en zorgaanbieder willen herstellen. Een doelstelling die nauw aansluit bij het al langer bestaande platform van contractvrije psychologen. En last but not least zet de Stichting KDVP zich onvermoeibaar in voor het behoud van privacy en vertrouwelijkheid in de GGZ. Zij kunnen allen jouw steun goed gebruiken!

Zelf hebben wij een stap terug gedaan. Deels omdat onze energie ook niet oneindig is, maar ook om een daar-heb-je-hen-weer effect te voorkomen.
Wat wij gedurende enkele jaren hebben gedaan is het bieden van informatie en inspiratie aan al die collega’s die de teloorgang van hun vak met lede ogen aanzien. Al die hulpverleners die willen opkomen voor hun vak maar niet zo goed weten hoe. Of denken dat ze er alleen in staan. Of dat ze niets bij te dragen hebben. Die hulpverleners wilden wij een hart onder de riem steken. Zodat hun professionele hart weer gaat (of blijft) kloppen.
De vele reacties van de afgelopen jaren hebben duidelijk gemaakt dat we in dat doel zijn geslaagd. Wat helaas niet is gelukt, is het veranderen van het zorgstelsel. Zo zijn marktwerking en DBC’s gewoon doorgegaan ook al erkent bijna iedereen dat het een gammel systeem is. Het zij zo. We hopen dat met de tijd de wal het schip keert en er ruimte komt om het zorgstelsel meer vanuit de inhoud te sturen.

Je voelt hem aankomen: de GGZ laat zich horen gaat er mee stoppen. Is dat jammer? Misschien. Maar wij denken dat de GGZ wel zonder ons kan. Waarom denken we dat?
Ten eerste vinden we dat de rol van de beroepsverenigingen in positieve zin is veranderd. Onze indruk is dat ze gemiddeld genomen slagvaardiger zijn geworden en meer het contact met hun achterban zoeken. Ook informeren ze hun achterban vaker en beter. En, last but not least, er wordt meer samengewerkt.
Ten tweede hebben wij het vertrouwen dat er, als er ergens iets echt mis gaat, altijd wel weer mensen of groepen opstaan die dat aankaarten. Wat dat aangaat is er echt iets veranderd. De GGZ professional lijkt meer oog te hebben voor de maatschappelijke context waarin het werk wordt uitgevoerd. Dat kan ook bijna niet anders, want die maatschappelijke context oefent anno 2015 op allerlei manieren directe invloed uit in de spreekkamer…

Wat zien we als hoogtepunten van De GGZ laat zich horen? Een lastige keuze. We noemen er twee.
Allereerst de manifestatie De GGZ Spreekt in Amersfoort. Dat was een gedenkwaardige bijeenkomst waar de energie door de zaal stroomde. Waar we in verbinding met elkaar opkwamen voor ons vak. Heel bijzonder.
Ten tweede de succesvolle acties tegen de eigen bijdrage in de GGZ. We herinneren ons nog hoe de mailboxen van de Tweede Kamerleden in korte tijd volliepen met duizenden mails waarin zij werden opgeroepen de eigen bijdrage ongedaan te maken. Dat heeft zeker effect gehad, naast de acties van GGZ Nederland en de beroepsverenigingen.

We hebben ons met liefde ingezet voor ons mooie vak en zullen dat blijven doen maar dan gewoon in onze eigen (werk)omgeving. Mocht je ons persoonlijk willen blijven volgen, dan kun je ons opzoeken op Linkedin en eventueel met ons connecten. Daarnaast zal Alan Ralston doorgaan met zijn blog.

We hopen dat we je geïnspireerd hebben en wensen je het allerbeste.

Met vriendelijke groet,

Fred Leffers, Thijs Emons, Co Klaver en Alan Ralston
http://www.deggzlaatzichhoren.nl/

Voor deze blog verandert hiermee niet heel veel: deze was altijd al bedoeld als een forum voor discussie en debat over de GGZ. Ik heb als redacteur gepoogd prikkelende stukken te schrijven, om mensen aan het denken te zetten, en af en toe ook om ze tot actie te bewegen. Ondertussen ontstond steeds meer een breder debat en ook samenwerking met mensen buiten het circuit van professionals: ervaringsdeskundigen, ouders, politici, journalisten, you name it. De verbreding van het debat over de GGZ naar het maatschappelijk domein zie ik als een belangrijke ontwikkeling, en het zoeken naar verbinding met alle betrokken groepen als noodzaak om te komen tot een betere GGZ.

Daarom ga ik vanaf heden de blog omdopen tot het ‘Netwerk Kritische Psychiatrie’, daarmee de term volgend van Gemma Blok voor illustere voorgangers, maar ook naar voorbeeld van overzee. Wat houdt dit netwerk dan in, en uit wie bestaat het netwerk eigenlijk? Heel simpel: uit u en ik. Iedereen die iets mbt de GGZ wil delen op de blog, is welkom, waarbij het streven naar een betere GGZ centraal staat. Debat wordt niet geschuwd, vanuit de gedachte dat de psychiatrie niet zonder dissensus kan, en dat dit juist de boel verlevendigt en opschudt. De term netwerk weerspiegelt ook mijn eigen interesse in actor network theory en de gedachte dat de beweging van ideeën en concepten door ook sociale netwerken, heel waardevol kan zijn.

Vanaf hier wil ik Fred, Thijs en Co bedanken voor de inspiratie, voor de fijne samenwerking, en voor hun bijdrage aan betere zorg.

Tot gauw,

Alan Ralston

Advertenties

One thought on “Een nieuw geluid

  1. Heel mooi om te horen dat er in Nederland ook mensen zijn die zich “kritische psychiatrie” laten noemen. Ik vroeg me namelijk al af, of er een Nederlandse tegenhanger is van de Engelse “critical psychiatry”. Ik las laatst het boek “Madness Contested, power and practice” samengesteld door Steven Coles, Sarah Keenan en Bob Diamond. De artikelen in het boek is een mooie mix van teksten van professionals en ervaringsdeskundigen (dit staat wat ongelukkig want sommige ervaringsdeskundigen kun je ook professionals noemen). Misschien een idee’tje voor Nederland? Kijk eens naar http://madstudiesnederland.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s